Connect with us

Subscribe

PEOPLE

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΚΛΑΣ: «ΚΑΘΕ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΤΑΞΙΔΙ»

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΚΛΑΣ
Ο Κώστας Κόκλας (Γιώργος) είναι ο σκηνοθέτης του στούντιο, ένα άτομο που περνάει πολύ ώρα μέσα στα πλατό, δημιουργεί σχέσεις με τους συνεργάτες του.

Η βασική πρωταγωνίστρια της εποχής είναι η σύζυγός του Μαίρη (Δέσποινα Βανδή) και βέβαια ως σκηνοθέτης έχει σχέση και με άλλες καλλιτέχνιδες του χώρου που τυχαία βρίσκονται στο δρόμο του.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΗ

– Πώς είναι να παραμένεις καλοκαίρι στην Αθήνα και να δουλεύεις;

Κοίτα, είμαι τώρα 30 χρόνια σ’ αυτή τη δουλειά και νομίζω είναι η πρώτη φορά που μου συμβαίνει, το πρώτο μου καλοκαίρι που περνάω στην Αθήνα. Είμαι πολύ τυχερός γιατί έγινε σε ιδανικές συνθήκες. Είμαι σε ένα θέατρο που δεν σε νοιάζει και πέντε καλοκαίρια να περάσεις. Τόσο δροσερό μέρος, ο κόσμος που έρχεται τόσο ευδιάθετος, η παράστασή μας σε κάνει να διασκεδάζεις και να ταξιδεύεις.

– Ιστορικό το Άλσος… πόσο έχει λείψει το θερινό θέατρο στην πόλη μας;

Με νοσταλγία μου μιλούν πολλοί γι’ αυτό που λες. Εγώ δεν μεγάλωσα στην Αθήνα δεν το έζησα ο ίδιος, για παλιές παραστάσεις που έμειναν στην ιστορία με σπουδαίους καλλιτέχνες. Και η αλήθεια είναι πως δεν πρόλαβα… βγήκα στη δουλειά την εποχή που η επιθεώρηση άρχισε να φθίνει και να σβήνει σιγά σιγά. Η γενιά μου δούλευε γερά στην τηλεόραση τη χειμερινή περίοδο, τα καλοκαίρια προτιμούσαμε να κάνουμε διακοπές, υπήρχαν εξάλλου  και οι δυνατότητες -αλλιώς πληρωνόταν η δουλειά μας- . Με τα χρόνια όσοι κάναμε πράγματα το καλοκαίρι η επιλογή ήταν κυρίως να πας με θίασο σε περιοδεία. Είμαστε λοιπόν τώρα τόσα χρόνια μετά, κι έρχεται ο παραγωγός μας Ηλίας Μαρασούλης -ένας άνθρωπος με όραμα- και πίστεψε πως αυτός ο χώρος εδώ, το παλιό Άλσος του Οικονομίδη, μια κοιτίδα διασκέδασης της δεκαετία του ’70 και του ’80, μια όαση μέσα στην Αθήνα, αποφασίζοντας να ρίξει πολλά χρήματα για να βγει ένα ποιοτικό αποτέλεσμα. Μου έκανε εντύπωση η επιλογή των καθισμάτων, του δαπέδου, τον φωτισμό του χώρου, τα μηχανήματα, πράγματι πουθενά δεν το τσιγκουνεύτηκε!!!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

– Τελευταία βλέπουμε μια τηλεοπτική ανάκαμψη στις σειρές. Πώς το σχολιάζεις;

Ανάκαμψη δεν θα έλεγα… πιστεύω πως η τηλεόραση προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κρατηθεί. Η τηλεόραση εξαρτάται άμεσα από τα οικονομικά μεγέθη και πιο συγκεκριμένα από τη διαφήμιση. Όσο μεγαλώνει αυτή η δαπάνη φέρνοντας κέρδη, τόσο μπορούν να γίνονται και μεγαλύτερες παραγωγές, με καλύτερους σεναριογράφους και ηθοποιούς… αυτά είναι αλληλένδετα. Ακόμα δεν έχει έρθει η ανάκαμψη αυτή, ελπίζουμε σε καλύτερες μέρες! Φαίνεται πάντως, πως οι άνθρωποι που ασχολούνται για την τηλεόραση στο κομμάτι της μυθοπλασίας, τα σόου πως αγαπούν πολύ τη δουλειά τους, αποδεικνύοντας αυτά τα τελευταία δύσκολα χρόνια ότι θέλουν να δουλεύουν ανεξάρτητα της αμοιβής τους [δες το παράδειγμα του Mega, όπου οι άνθρωποι ήταν εκεί μέχρι τελευταίας στιγμής χωρίς χρήματα] κι ο ειλικρινής λόγος ήταν ότι αγαπάνε την τηλεόραση. Όπως κι όλοι μας, εργαστήκαμε με αρκετά χρήματα κάποτε με το ίδιο κέφι και μεράκι εξακολουθούμε και τώρα και με λιγότερα χρήμα ή κι αν χρειαστεί και χωρίς καθόλου χρήματα, επειδή είμαστε καλλιτέχνες και είμαστε “ψωνάρες” για τη δουλειά μας!!!

– Ο ρόλος που σε καθιέρωσε στην τηλεόραση, ήταν αυτός του Αλέκου στα “Εγκλήματα”. Σε φωνάζουν ακόμα Αλέκο στο δρόμο;

Ένταξη το κάνουν με συμπάθεια και χιούμορ, ήταν άλλωστε ένας χαρακτήρας πολύ διπλανός μας και πολύ αναγνωρίσιμος. Μπορώ να σου πω ότι ήξερα όταν κάναμε τα γυρίσματα τότε ότι θα είναι κάτι που θα μείνει. Είναι χαρακτήρας που επικοινωνεί ακόμα ο Αλέκος, χαίρομαι κάποιες φορές όταν με πλησιάζουν άνθρωποι που δεν ξέρω με εμπιστεύονται και μου μιλάνε για την προσωπική τους ζωή. για τη γυναίκα τους, το σπίτι τους, με θεωρούν δικό τους άνθρωπο. Όταν βλέπω στις επαναλήψεις που παίζονται νοιώθω όπως όταν ήμουν μικρός κι είχα ένα κουτί με mickey mouse κόμικς και κάθε καλοκαίρι τα διάβαζα, τα ξαναδιάβαζα και διασκέδαζα το ίδιο όπως την πρώτη φορά. Ε, το ίδιο συμβαίνει και με τα “Εγκλήματα”, διασκεδάζω το ίδιο και εκτιμώ όλο και πιο πολύ τον τρόπο που είχε γράψει τότε ο σεναριογράφος μας την σειρά. Ήταν ένα χιούμορ πολύ μπροστά, πολύ προχωρημένο για τη δεκαετία του 2000, που άντεξε και το 2010 και θα αντέχει και το 2020. Καθιερώθηκε πια ως κλασικό το χιούμορ του!

– Ποιά είναι η γνώμη σου για την τάση με τα sequel τηλεοπτικών σειρών από τα παλιά που ξανάρχονται;

Νομίζω ξανάρχονται μέσα από μια ανάγκη να δει ο κόσμος καλές σειρές, καλή μυθοπλασία. Είναι κάποιες σειρές που αγαπήθηκαν πάρα πολύ, έχει λείψει στο κοινό η καλή μυθοπλασία-δεν υποτιμώ φυσικά αυτά που κάνουμε τα τελευταία χρόνια- αλλά όπως και να το κάνεις είναι αλλιώς 16 επεισόδια και αλλιώς σε 160… Έχει άλλη δυναμική. Ο κόσμος αγαπάει αυτές τις δουλειές και θέλει να βλέπει ελληνικές δουλειές με ποιότητα. Ας πούμε τώρα το “Λόγω τιμής” δες με πόση δίψα το περιμένει ο κόσμος, ακόμα και τα τρέιλερ τα “ρουφάει”. Εμένα πάντως αν με ρωτάνε αν θα ‘πρεπε να ξαναγίνονταν τα “Εγκλήματα” ή π.χ. το “Κωνσταντίνου και Ελένης” προσωπικά δεν είμαι τόσο υπέρ, γιατί είναι λίγος ο χρόνος που είχαν πρωτοπαιχτεί. Δεν είναι όπως μια παλιά ελληνική ταινία που την ξαναφέρνεις με την οπτική μιας άλλης γενιάς, με μια άλλη αισθητική ενδεχομένως. Είναι ακόμα πρόσφατο.

– Ποια είναι η τελευταία σου σκέψη πριν βγεις στη σκηνή;

Σκέπτομαι ότι κάνω ταξίδι, λύσε τα σκοινιά, σαλπάρουμε. Ξεκινάει ένα υπέροχο ταξίδι. Ξέρεις μάλιστα τη διαδρομή, γιατί την έχεις κάνει αρκετές φορές, ξέρεις ότι θα την απολαύσεις και το σημαντικό ότι θα την απολαύσουν κι αυτοί που σε παρακολουθούν από κάτω και είναι μαζί σου. Κι αυτό είναι πολύ ωραίο συναίσθημα.

– Αν δεν ήσουν ηθοποιός τι θα επέλεγες να είσαι;

Έχω δουλέψει σε πολλές δουλειές απ’ όταν ήμουν μικρός και όπως φάνηκε δεν νομίζω ότι έλειψα από καμία ιδιαίτερα, …δεν έχασε κάτι η επιστήμη, η αρχιτεκτονική, η ιατρική… Εδώ που είμαι, νοιώθω πολύ καλά. Μεγάλωσα στη Ζάκυνθο, περιτριγυρισμένος από καλλιτέχνες, τον πατέρα μου, τους γνωστούς μου -όλοι σχεδόν έπαιζαν ένα μουσικό όργανο, ήταν σε μια χορωδία, σε ένα θίασο- οπότε έτσι μεγάλωσα, μου ήρθε φυσιολογικά και έτσι συνέχισα τη ζωή μου.

– Πώς είναι ο Κώστας όταν σβήσουν τα φώτα απ’ τη σκηνή;

Ευχαριστώ τον Θεό που πέρασα μια ευχάριστη, δημιουργική μέρα μ’ αυτό που με γεμίζει….  Είναι σκληρή η δουλειά μας και είσαι πολλές ώρες με πάρα πολύ κόσμο. Είναι όμως τέλειο, είχες μια παρέα 2.000 κόσμο που όταν τελειώνει όλοι αυτοί νοιώθουν όμορφα, κάποιοι έρχονται σου μιλάνε. Φεύγω κι εγώ μετά γεμάτος! 8 στις 10 φορές επιστρέφω σπίτι μου για ξεκούραση και να δώσω λίγο χρόνο στον εαυτό μου. Οι στιγμές που βρίσκεσαι μόνος ή με ανθρώπους του στενού οικογενειακού περιβάλλοντός σου είναι πολύτιμες!

Newsletter Signup

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ΛΙΓΟ ΝΕΡΑΚΙ ΓΙΑ ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΠΟΥ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗ ΖΕΣΤΗ

CITYNEWS

ΑΥΞΗΜΕΝΑ ΤΑ ΕΝΟΙΚΙΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

CITYNEWS

ΤΑ ΘΕΡΙΝΑ ΤΑ ΣΙΝΕΜΑ ΜΑΣ

EXODOS

ΜΕΙΩΘΗΚΕ Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΣΤΗ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Newsletter Signup

Copyright © 2019, Citway

Connect
Newsletter Signup

WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com